Wrzesień 2009

Pociąg do Bukaresztu odjechał punktualnie o 22:00. Standard, nazwijmy go polskim dla pociągów pospiesznych z kuszetkami (stare wagony, choć do spania bardzo wygodne, do siedzenia już mniej :/). W wagonie jechała razem z nami bardzo mila para francuskich studentów, którzy podróżowali po Europie pociągami.

Na ostatnie stacji przed granicą Bułgarską, Kapikule, byliśmy kolo godziny 1:30. Procedura odprawy jest dość dziwna gdyż trzeba zostawić wszystko w przedziale, wyjść z pociągu i w biurze na stacji dać paszport do podstemplowania. Ponieważ trafiliśmy na moment, w którym odprawiany był pociąg w przeciwna stronę, musieliśmy stać w kolejce ponad godzinę, oczywiście czynne było tylko jedno okienko.

Na dworcu w Bukareszcie byliśmy spóźnieni prawie dwie godziny a w momencie gdy wjeżdżaliśmy na stację była godzina 18:50 i właśnie odjeżdżał pociąg, co do którego byliśmy pewni, że jest to nasz do Budapesztu. Na szczęście się myliliśmy, nasz pociąg odjeżdżał równo godzinę później :).

Korzystając z chwili czasu zrobiliśmy zakupy w sklepie na dworcu, w którym można było płacić kartą kredytową.

Wagon drugiej klasy był nowy i niestety bezprzedziałowy, ale za to z klimatyzacją, przez co marzliśmy, siedzenia były wygodne na dwugodzinną podroż, a nie na piętnastogodzinną, międzynarodową trasę. Do tego nie posiadaliśmy miejscówek (nie zostaliśmy w Turcji poinformowani o koniczności jej zakupu) i musieliśmy się przesiadać gdy ktoś przychodził na nasze miejsca, co było bardzo stresujące. Po pewnym czasie podszedł do nas konduktor i spytał o miejscówki (mimo ze wiedział, że ich nie mamy), a następnie zasugerował, że nie powinniśmy tu siedzieć, tzn. powinniśmy się udać do przedsionka wagonu przy toaletach, gdzie siedziało już wiele wyproszonych przez niego osób, przede wszystkim Romów. Moja reakcja nie pozostawiła jednak u niego wątpliwości, że nigdzie nie mamy zamiaru wychodzić. Odcinek między Bukaresztem, a Budapesztem był jedną z najgorszych podroży w moim życiu. Pod koniec drogi, mniej więcej godzinę przed przybyciem do Budapesztu cała ta "cudowna" automatyka wagonu, która otwierała drzwi i czyściła toalety przestała działać. Efekt był taki, ze muszle klozetowe stały się otwartym szambem, do tego nie zamykały się drzwi, zarówno te wewnętrzne jak i zewnętrzne, dzięki temu w wagonie panował smród jak w polskiej, dworcowej latrynie, a żeby otworzyć drzwi zewnętrzne, trzeba było męczyć się z awaryjnym otwieraniem ręcznym - "syf z malarią". Należy dodać, że w wagonie było bardzo dużo turystów z całego świata, m.in. ze Stanów, Kanady, Francji i innych. Wagon obok był natomiast starego typu (kuszetki), gdzie wszystko było ręcznie obsługiwane i działało bez zarzutu, ale obsługujący go facet zamknął drzwi, tak, żeby nikt nie mógł przejść i chociażby skorzystać z toalety... Chyba polubię PKP...

Dodam, że za 22 € od osoby można było w Bukareszcie wykupić kuszetki i gdybyśmy wiedzieli, że tak to będzie wyglądało, nie zastanawialibyśmy się nad nimi nawet chwili.

Przyjechaliśmy oczywiście spóźnieni, około godziny 10:20, okazało się, ze pociąg do Komarom wyjeżdża o 10:45 /1590 forintow/. Na stację docelową dotarliśmy z opóźnieniem 25 min.

Aby dotrzeć na dworzec Słowacki w Komarnie, należy przejść przez most na rzece Dunaj, którą widać ze stacj w Komarom (Węgry), a następnie jeszcze przejść przez część miasta. Nam pomógł trafić młody Słowak, który też zmierzał na dworzec. Cała droga z jednego dworca na drugi to około 3 - 3,5 km.

Na odnowionym dworcu w Komarnie pani w kasie miała do nas anielską cierpliwość i sprawdzała nam rożne połączenia, tak żeby wyszło możliwie jak najtaniej i najszybciej. Ostatecznie kupiliśmy bilety w ruchu lokalnym z Komarna do Ziliny, a następnie bilet międzynarodowy z Zyliny do Zwardonia /19 €, w tym 5 € bilet międzynarodowy/. Po drodze mieliśmy trzy przesiadki pierwszą w Nove Zamky (10 min), drugą w Bratislava-Vino (4 min), a trzecią w Zilinie (4 min). Nie wierzyliśmy, że to się może udać, ale pociągi na Słowacji jeżdżą punktualnie co do minuty, do tego jest bardzo mila obsługa, np. w Zilinie pani z kasy, którą spytałem z którego peronu odjeżdża pociąg do Zwardonia, wyszła na zewnątrz i zaprowadziła nas do pociągu.

Tabela z informacją o pociągach na trasie Stambuł – Łódź.