Na nierównomierne rozmieszczenie ludności w Nepalu największy wpływ ma środowisko przyrodnicze. Charakter osadnictwa wyraźnie zmienia się wraz ze zmianą topografii terenu i warunków klimatycznych. Jest oczywistym, że inaczej wygląda osadnictwo w wysokich górach a inaczej na Równinie Terai w południowej części kraju. Wschodni Nepal pozostaje pod większym wpływem deszczów monsunowych niż pozostała cześć kraju. W związku z rozwojem gospodarczym i ekonomicznym tego kraju na przestrzeni ostatnich 30-u lat tradycyjny model rozmieszczenia ludności uległ zmianie.

Rozmieszczenie ludności w Nepalu, możemy podzielić ogólnie na dwie kategorie: miejską i wiejską. Według spisu ludności z lat 1952/54 - 238 275 osób z istniejących wtedy dziesięciu miejskich ośrodków stanowiło 2,9% ogólnej liczby mieszkańców, jednak te ośrodki nie były traktowane jako obszary miejskie w kolejnych spisach. Według spisu z roku 1991 ludność zamieszkująca miasta stanowiła 9,2% jej ogółu, obecnie 13% (2002 ESCAP Population Data Sheet, United Nations, Bangkok). Ludność wiejska stanowi 87%. Wzrost populacji zamieszkującej tereny zurbanizowane jest spowodowany kilkoma czynnikami. Przede wszystkim są to migracje, poza tym przeklasyfikowanie niektórych wiejskich obszarów na miejskie poprzez połączenie ze sobą kilku wiejskich ośrodków a także wzrost przeżywalności niemowląt spowodowany polepszeniem warunków sanitarnych i medycznych.

Osadnictwo miejskie koncentruje się głównie w południowej części kraju. Miasta Nepalu znacząco różnią się od miejskich ośrodków innych krajów Azji Południowej. Poziom urbanizacji w Nepalu w porównaniu z innymi rozwijającymi się krajami azjatyckimi jest o wiele niższy. Według spisu z 1991 w Nepalu zanotowano tylko 3 ośrodki miejskie, których liczba mieszkańców przekraczała 100 000 osób. Dwa z nich: stołeczne Kathmandu i Patan (zwany też Lalitpur) znajdują się w Kotlinie Kathmandu, trzeci to Biratnagar leży na terenie Wschodniego Teraju. Obecnie aglomeracja Kathmandu liczy ponad 500 000 mieszkańców. Z danych, zamieszczonych w Statistical Year Book of Nepal, 2001 wynika, iż największa liczba ludności zamieszkuje dystrykty położone na południu kraju (Terai – 44%) oraz leżące w paśmie Pogórza (48%). Północne dystrykty charakteryzują się bardzo niewielkim zaludnieniem (8%). Pogórza w Centralnym i Zachodnim Nepalu mają więcej mieszkańców niż Pogórza w pozostałych regionach kraju.

Tereny położone powyżej 4500 m n.p.m. są słabo zamieszkane, znajdują się tam jedynie sezonowo otwierane bazy związane z turystyką wysokogórską, toteż w niniejszej pracy nie zostały włączone. Dane dotyczące ludności miejskiej i wiejskiej przedstawia poniższa tabela.
 

Rozmieszczenie ludności wg lokalizacji (rok 1991)

Źródło: The 1991 Population Census of Nepal

W czasie spisu ludności, w 1981 roku liczba mieszkańców Nepalu wynosiła 15 022 839, w skład przeciętnej rodziny wchodziło 5,8 osoby, natomiast średnia długość życia dochodziła do 50 lat. Podczas spisu w 1991 roku liczbę ludności w Nepalu oceniono na 18 491 097 osób. Średni wzrost liczby mieszkańców zwiększył się z poniżej 2% w latach pięćdziesiątych XX wieku do 2,6% w 1991 roku. Propagowanie programu planowania rodziny nie miało dużego wpływu na zmniejszenie przyrostu naturalnego. Przyrost naturalny w 2002 roku wynosił 2,3% a liczba ludności Nepalu osiągnęła 24 179 000.