Grupa etniczna Rai wraz z grupą Limbu tworzy większą grupę Kirat. Ludność tej grupy uznawana jest za jedną z pierwotnych grup etnicznych zamieszkujących obecny Nepal. Początkowo ludzie Ci osiedlili się w centralnej części kraju, na obszarach dzisiejszej Kotliny Kathmandu. Później jednak ruszyli na wschód by następnie w konfrontacji z Szerpami dać się zepchnąć jeszcze bardziej na wschód. Obecnie są dominującą grupą etniczną na obszarze rzeki Arun i terenach leżących bezpośrednio na wschód od Dystryktu Solu Khumbu. Zamieszkują niżej położone tereny niż Szerpowie.

Ludzi tych stosunkowo łatwo odróżnić poprzez ich ubiór i dodatki. Kobiety noszą duże okrągłe kółko w nosie umieszczone w lewym nozdrzu, podczas gdy dodatkowy pierścionek „wisi” od środka nosa do ust. Preferują napiętą, zawiniętą dookoła w pasie spódnicę (lungi). Często noszą wełniany kaftanik zwany lukunis i khukri - duży nóż używany między innymi do cięcia drewna opałowego, dzielenia bambusa itp.

Religia Rai jest zwana Mudum. Chociaż dostrzega się w niej duże wpływy hinduizmu i buddyzmu to zachowuje dużą oryginalność w swoim animistycznym dziedzictwie przez ustne mity, ceremonialne dialogi i obrzędy. Tradycja przenoszona jest w formie ustnej przez duchownych, szamanów i starszych ludzi. Duchy przyrody wraz z 16 bogami lasu stanowią podstawę dla religii Mudam. Podczas gdy Hindusi odprawiają swoje obrzędy w świątyniach, Szerpowie w gompach, Rai mają swoje formy świątyń w ich własnych domach. Najświętszym fragmentem domu jest kuchnia a właściwie okolice paleniska. Umieszczane są tam trzy święte kamienie będące symbolem rodziny i małżeństwa. Jeden kamień wskazuje w kierunku gdzie siada ojciec rodziny (Pakalung), drugi kamień wskazuje w kierunku gdzie siada matka (Makalung) a trzeci kamień wskazuje na zewnątrz domu (Sabelung). Z kolei miska (dampay) trzymana na półce nieopodal paleniska napełniana jest cztery razy w roku lokalnym piwem (chang) używanym później do błogosławienia kamieni. Jeśli nowy piec jest budowany w domu, poprzedni nie jest niszczony lecz jest trzymany jako miejsce uwielbienia. Inna ważna emanacja boskości zamieszkuje przeważnie filar domu.

Rodzina Rai ma jedną główna uroczystość (puja) w roku. Ma ona miejsce na jesieni. Święty człowiek (dhami) jest wynajmowany na cały jeden dzień by pobłogosławić dom. Puja zaczyna się przed domem za dnia a kończy się wieczorem przy palenisku wewnątrz domu, gdzie mieszkańcy są błogosławieni. Obrzędowi towarzyszy ofiarowanie jedzenia, ryżu, rakshi (lokalnego alkoholu) i kurcząt.

Życie Rai jest głęboko zakorzenione w ich naturalnym otoczeniu. Mieszkając na terenach niżej wyniesionych niż Szerpowie, Rai mają dostęp do większej różnorodności roślin. Na dużą skalę wykorzystują na przykład bambus. W okolicy zamieszkiwanej przez tę grupę etniczną zidentyfikowano 7 różnych gatunków tej rośliny. Silna i szybko rosnąca jest wysoce ceniona i wszechstronnie wykorzystywana. Wyrabia się z niej między innymi maty, naczynia, sprzęt do polowania i łowienia, zabawki, instrumenty muzyczne, elementy konstrukcyjne domów.

Ogólnie grupa etniczna jest uboga materialnie. Gospodarka rolna nie zaspokaja wszystkich potrzeb przez co znaczna część młodych ludzi zmuszona jest migrować w poszukiwaniu pracy. Duża część pracuje w Khumbu przy obsłudze turystów, inni w Teraju przy uprawie ziemi, jeszcze inni wyjeżdżają do Bhutanu do pracy w sadach owocowych, zaciągają się do armii lub jako pracownicy kontraktowi wyjeżdżają za granicę.

Badania Rai ujawniają interesującą i bogato rozwiniętą kulturę. Posiadają między innymi długą tradycję recytowania Mandhums – poetycko wyrażanych legend, mitów, historii. Poruszają w nich różne zagadnienia uważane za tabu: rozwiązłość w małżeństwie, kazirodztwo, nierówne traktowanie kobiet.