Góry Karakorum - drugie co do wysokości pasmo górskie świata. Podróż która miała trwać początkowo 18 godzin przeciągnęła się do 23, a autobus, który miał być klimatyzowany - klimatyzację miał wyłączoną. Ponoć dla dobra pasażerów. Po kliku dniach pobytu w Gilgit, udaliśmy się w kierunku starożytnego Królestwa Hunzy oraz Królestwa Nagar, które ukryte pomiędzy olbrzymimi cielskami gór Karakorum, tworzą malownicze, zielone plamy w tym surowym, kamiennym, iście księżycowym krajobrazie.

Dolina Hunzy znajduje się pośrodku drogi zwanej Karakorum Highway, łączącej stolicę Pakistanu z Kashgarem w Chinach. Rzeka wcina się głęboko w masywne góry, powodując potężną erozję swoich brzegów. Jednak to dzięki tej rzece mogły powstać jedyne w swoim rodzaju królestwa: Hunzy i  Nagar. Obydwa są rozległymi, zielonymi plamami, pokrytymi gęstą siatką kanałów nawadniających, sadów i kamiennych murków.

Dzięki kanałom irygacyjnym mieszkańcy tych terenów mogą uprawiać ziemię, sadzić jabłka, śliwki, winogrona, brzoskwinie i wiśnie. Najbardziej popularne są jednak morele. Tereny te nazwać można zagłębiem morelowym. W sklepach można dostać morele suszone na kilka sposobów, suszone pestki moreli, produkty morelowe, jak choćby morelową czekoladę. Doskonała jest też zupa morelowa, która jeszcze bardziej smakuje, gdy się ją je drewnianą tradycyjną łyżką. Uprawa moreli przynosi tej okolicy największe dochody a kwitnące owocowe drzewa i zielone poletka poprzecinane wstążkami kanałów sprawiają, że okolica wygląda jak z bajki.

Z powodu swojej izolacji, Królestwo Hunzy było do końca wieku XIX niezależne, władał nim mir. W 1974 roku zostało przyłączone do Pakistanu. Siedzibą rodziny władającej tymi terenami był fort w Karimabadzie, który swoją nazwę - Baltit, prawdopodobnie otrzymał w XVII w. Fort do dzisiaj góruje nad całą doliną.

Najstarsze zabudowania fortu są datowane na XIII wiek, ale w późniejszym okresie dodano wiele nowych pomieszczeń i ufortyfikowano go. Na początku wieku XX zmieniono wygląd fortu, wprowadzając kilka unowocześnień a także pomalowano ściany zewnętrzne na biało, co powodowało, że fort był doskonale widoczny prawie z każdego miejsca w Dolinie. Kiedy jednak na początku lat osiemdziesiątych XX w. pojawili się w tej okolicy pierwsi turyści, fort wiele już stracił ze swojej świetności i jego budynki chyliły się ku upadkowi. Potomkowie rodziny królewskiej już w 1945 roku przeprowadzili się do wygodniejszych zabudowań w okolicy.

W latach 1990 - 1996 wspólnymi siłami pakistańsko - brytyjskimi Baltit został odremontowany, prawie kamień po kamieniu i od tego czasu pełni rolę muzeum. Zwiedza się go z jednym z przewodników, doskonale mówiącym po angielsku. Szkoda tylko, że nie można fotografować wnętrz. Za to z tarasów można podziwiać całą okolicę oraz górujący nad Doliną olbrzymi – 7788 m n.p.m. - szczyt Rakaposhi.

Ludzie zamieszkujący ten region to Hunzakut, według legendy potomkowie żołnierzy Aleksandra Wielkiego. Posługiwali się językiem buruszawskim, którym do dzisiaj włada około 3000 osób. Jest uważany za najstarszy język w rejonie KKH. Nie jest on spokrewniony z żadnym innym językiem, a ponieważ jest bardzo trudny do nauki, coraz mniej osób nim się posługuje.

Mniejsze, ale bardziej zaludnione dawne królestwo Nagar rozciąga się na południu Doliny. Na jego terenie rzeka Nagar łączy się z wodami Hunzy. Okoliczne zbocza są ulubionym miejscem trekkingu dla turystów, spragnionych wyjątkowych widoków. Także lodowiec Pisar i Minapin są ulubionym celem wycieczek.

W dolinie Nagar, odwiedzając wieś Minapin spotkaliśmy się z wielką życzliwością jej mieszkańców i choć ludzie są tam trochę nieufni w stosunku do obcych, to naprawdę ich gościnność jest wspaniała. 

 Czytaj więcej

Fort Baltit

Trzynastowieczny Fort był aż do połowy zeszłego wieku siedzibą mira - władcy królestwa Hunzy. W latach dziewięćdziesiątych został gruntownie wyremontowany i pełni dzisiaj rolę muzeum...